Psiaki

Tresura - niechciane skakanie przy powitaniu.

admin — Mon, 20 Jul 2009 18:42:56 +0000

Wielu z nas często ma problemy z „wychowaniem” psa. Często, pomimo że pies cieszy się na nas widok i skacze na nas ile tylko może, jest to dla nas denerwujące. Często wtedy krzyczymy lub nawet uderzamy odtrącając psa.
W trakcie szkoleń, jedną z metod jest nic innego jak ignorowanie zwierzęcia w momencie skakania – jest to oznaka, że nie zwraca na nas uwagi. Natomiast w momencie, gdy przestaje i stoi twardo 4 łapami na ziemi możemy spojrzeć i pogłaskać „nagrodzić” psa. Nie powinniśmy cały czas na niego krzyczeć i myśleć, że zrobi wszystko, gdy tego chcemy. Krzyk i nasz ton jest dla niego sygnałem ale nie przestrogą … najlepiej spróbować opcji z ignorancją, a jeśli nasz czworonóg jest wystarczająco inteligentny, to zrozumie, ze ma nie robić tego i tego. A jak nie zrozumie to … chyba zmieńmy psa bo za mądry nie jest

Skuteczność szczepień psów - nosówka.

admin — Mon, 20 Jul 2009 18:36:22 +0000

Sczepiania psów oraz nawet ludzi nigdy nie mogą w 100% zagwarantować, że podanie preparatu zapobiegnie danej chorobie. Dlatego zaszczepienie psa nigdy nie gwarantuje ale zmniejsza do możliwie największego minimum szansę zarażenia się chociażby nosówką. Brak gwarancji dotyczy głównie psów o niskiej odporności czy mających alergię co jest ogólnie związane z chorobami defektu immunologicznego. Powodem takiego stanu rzeczy są z reguły złe nawyku żywieniowe a bardziej ich brak. Złe karmienie, brak dostarczania psu odpowiednich składników mineralnych, witamin, czy sprawianie, że czworonóg jest zarobaczony sprawia, że jego odporność jest na niskim poziomie dodatkowo osobnik taki zwiększa zagrożenie dla samego człowieka Szczepionka dotycząca nosówki zmniejsza do 90% szanse zachorowania. Szczepienia powinny być wykonane odpowiednio w 6 – 9 i 12 tygodniu życia szczeniaka. Nie oznacza to jednak, że nie można szczepić psów starszych. Takim z reguły wystarcz pojedyncza dawka. Szczepienia powinniśmy powtarzać do roku

Wakacyjne upały a nasz czworonóg.

admin — Wed, 01 Jul 2009 15:15:13 +0000

Szczególnie obserwować powinniśmy nasze pupile, gdy są otyłe, nie biegają dużo i ich kondycją nie stoi na najwyższym poziomie. Podobnie jak u człowieka, psy takie maja problemu z układem krążenia – szczególnie powinniśmy uważać na osobniki spodziewające się szczeniąt. Właśnie nastał okres wielkich upałów – przynajmniej tak jest na południu Polski. Gdy temperatura w cieniu sięga 30 stopni a słońce, na które wielu oczekiwało przestaje być pożądanym przez nas czasem nie tylko mu szukamy ochłody – nie zapomnijmy o naszych czworonogach – one nie mogą jak my zdjąć swego ubrania jakim jest czasem gęste futro.

Wiele osób nie zdaje sobie również sprawy, że psy nie posiadają jak my gruczoły potowe na praktycznie całym ciele. Pies wymienia energię cieplna poprzez opuszki łap oraz standartowo ziajanie językiem. Dlatego psy o małych i krótkich pyszczkach posiadają najmniejsza powierzchnie chłodząca ich organizm – takim osobnikom trzeba zapewnić szczególnie najlepszą ochronę np buldożki – ochroną taka jest oczywiście cień, nie zmuszanie pupila do dużego wysiłku i broń boże nie spacerować z psami podczas największych upałów lub w południe.

Podczas przechadzki nie należy używać kagańców, które nie pozwalają psu szeroko otworzyć pyska nie wspominając już o modelach na paski na siłę zamykające psu pysk.

No i na sam koniec nie zapominajmy o podstawie w gorące dni, czyli wodzie!

Kleszcze - czym są oraz jak chronić Psy.

admin — Fri, 19 Jun 2009 12:04:43 +0000

Ixodes ricinus (kleszcz) jest niesegmentowane, skąpo pokryte szczecinkami. Osobniki dojżałe zaopatrzone są w 4 pary członowanych odnóży. Samce osiągają długość 2,5mm i są barwy brunatno rdzawej. Samice natomiast głodne o wielkości 4 mm po nasyceniu krwią żywiciela zwiększają swoje wymiary do nawet do 11mm długości oraz 7mm szerokości. Zabarwiona jest wówczas czerwonobrunatnie. Żywicielem kleszczy są ssaki. Ze zwierząt domowych atakują psy, bydło, owce. Larwy natomiast atakują małe gryzonie a niekiedy także ptaki oraz gady. Jednak największym odsetkiem są jednak nasze pupile oraz koty.Osobnik dorosły bytuje na powierzchni skóry, szczególnie preferując miejsca gdzie jest ona cienka jak np. na głowie. Samice po kopulacji i nassaniu się krwią opuszczają żywiciela i po około 4-27 dniach na ziemi u podstawy traw składają liczne jaja (do około 3500 sztuk). Po około 30 dniach z jaj wylęgają się małe sześcionożne larwy które wędrują na wierzchołki traw z kąd atakują wspomniane już wcześniej małe gryzonie. Larwy po nassaniu się krwią i opuszczeniu żywiciela przekształcają się w ośmionożne nimfy, które atakują już większe ssaki jak np. nasze czworonogi biegające podczas spaceru. Kleszcze w poszczególnych stadiach rozwojowych mogą przebywać bez pokarmu do około 1,5 roku, co przy niskich temperaturach środowiska (w chłodniejszych strefach) może przedłużyć ich rozwój nawet do 4,5 roku!

Jak usuwać kleszcze?

Kleszcze, aby móc żywić się krwią swojego żywiciela musza przebić powłoki skórne. Dodatkowo w tym procesie wydzielają specjalna wydzielinę, która tak jakby „cementuje” je w skórze. Z tego właśnie powodu nie tka łatwo wyjąć tego pasożyta. Najczęstszym błędem jest jego wyrywanie!!! Nie należy tak postępować, gdyż przeważnie tylko oderwiemy jego odwłok a wspomniana dobrze sadowiona część głowowa pozostanie w ciele psa powodując źle gojąca się ranę oraz ropienie. Należy robić to pęsetką a juz najlepiej specjalnym naprawdę nie drogim urządzeniem do ich wyjmowania dostępnym w aptekach. Gdy jednak robimy to domowym sposobem należy zrobić to poprzez wykręcanie w przeciwną stronę do ruchu wskazówek zegara. Nigdy nie smaruj kleszczy masłem czy innymi – jest to mit jakoby kleszcz się dusił i wychodził sam! Kleszcze właśnie w tym momencie zagłębiają się jeszcze bardziej w ciele psa wydzielając dodatkowo dodatkowe szkodliwe substancję. Pamiętajmy, aby nigdy nie usuwać kleszczy palcami – jak już to koniecznie w rękawiczkach. Pamiętajmy, że przenoszą one groźne dla człowieka choroby jak na przykład boreliozę.

Jak chronić Psa ?

Dodatkowo warto zaopatrzyć się szczególnie na okres wiosenny u weterynaża w preparat skutecznie odstraszajacy te pajęczaki.

Podstawowe zasady pielęgnacji psów.

admin — Wed, 03 Jun 2009 17:42:23 +0000

Wiele osób prowadzących hodowle psa lub psów pyta o to, jak go lub je pielęgnować.

Większośc ludzi myśli, że psów się nie kąpie a jak juz to bardzo rzadko gdyż może im to zaszkodzić. Oczywiście jest to mit, jaki należy obalić. Psa możemy kąpać, kiedy jest brudny z dowolna częstotliwością. Oczywiście nie należy tego odbierać, jako informację, że możemy go kąpać 2 razy w tygodniu. Po prostu wedle potrzeby.

Należy dbać o czesanie (mam na myśli sierść) naszego pupila, zwłaszcza po ewentualnej kąpieli. Wtedy cały proces mycia psa mija się z celem. Nie powinniśmy tutaj stosować szamponów przeznaczonych dla ludzi! Do kąpieli psów używamy tylko i wyłącznie specjalnie do tego przeznaczone preparaty. Szampony takie pielęgnują sierść oraz maja odpowiednie działanie przeciwko wszelkim małym nieproszonym gościom. Należy po kąpieli oraz wyschnięciu dobrze rozczesać sierść. W przypadku psów z długą sierścią jak np opisywany na blogu collie czesanie powinno być częstsze – nie tylko po kąpieli.

W przypadku psów wystawowych, które musza posiadać trochę sierści szorstkiej należy ja trymować. Służą do tego specjalne narzędzia a bardziej narzędzie, którym usuwa się podszerstek. Dla przykładu gdy sznaucer miniaturowy ma miękką i falującą sierść jest to powód do dyskwalifikacji.

Należy też pamiętać o tym, że pazury także należy obcinać, co jakiś czas. Nie jest to potrzebne u osobników, które często spacerują i biegają po asfalcie. Robimy to specjalnymi obcinaczami lub możemy o to poprosić weterynarza.

Collie - Owczarek Szkocki Długowłosy

admin — Fri, 15 May 2009 18:55:43 +0000

Znany wszystkim, jako słynna Lessie, czyli owczarek szkocki długowłosy zalicza się do grupy psów pasterskich a jego prawdziwe pochodzenie nie jest do dzisiejszego dnia. Wszystko jednak wskazuje na to, że wywodzi się on od starożytnych psów przywiezionych na wyspy brytyjskie przez Rzymian. Psy te, jako nieprzystosowane do chłodniejszego klimatu wyspy, świadomie krzyżowano ze znacznie mniejszymi rasami pilnującymi stad bydła i koni, o niezawodnym nieprzemakalnym krótkim, ale zarazem gęstym i szorstkim włosie.

Do tej pory wykształciło się wiele różnych typów psów pomagających pasterzom (Smithfield, Old Welsh Grey, Grey, Welsh Hillman, Scotch Collie, Welsh Blue, Black and Tan, Irish Collie, czy Highland Collie). Rasy te kształtowały się w wielkiej Brytanii, Irlandii czy Szkocji, a duża migracja ludzi sprzyjała coraz większemu mieszaniu się i wykształceniu osobników różnych w zależności od ukształtowania terenu i typu pracy, jaką wykonywały. Te rodzime psy owczarskie dały w ostateczności cztery różne odmienne typy psów, z których powstały cztery zupełnie odrębne rasy Collie - Rough, Smooth, Border i Bearded.

Tak samo jak pochodzenie jest zagadkowa nazwa rasy – Collie. W dawnym dialekcie celtyckim wszystko, co jest użyteczne nazywa się właśnie collie – dla przykładu we wspomnianej już Szkocji do dziś wiele urządzeń na farmach jest poprzedzona słowem collie. „Col” to także w języku anglo-saksońskim kolor „czarny” – takiej właśnie maści były też pierwotne owczarki szkockie (czarne, czarno-białe, czarno-podpalane).

Przez wiele set lat collie współpracowały ze szkockimi pasterzami. Musiały być bardzo pojętne, posiadać dużą odporność na warunki atmosferyczne a co za tym idzie wytrzymałe i zdolne do długodystansowego biegu. Ze względu na teren z którego się wywodzą oraz specyficzne warunki w Szkocji, górzyste i często mało dostępne obszary wrzosowisk, psy te musiały być bardziej samodzielne niż ich kontynentalni kuzyni, mających do czynienia z pracą na otwartych łatwych terenach.

Pierwsze owczarki szkockie długowłose pojawiły się w Polsce w latach 20-tych XX w. Jednak były one raczej nieliczne i ciężko mówić o prawdziwej, planowej hodowli. W wyniku II wojny światowej i późniejszej izolacji od światowej kynologii, jakość pogłowia tej rasy była bardzo niska. W latach 70-ych za sprawą importów z Czechosłowacji, zwiększyła się ilość owczarków szkockich pokazywanych na wystawach i powstały pierwsze większe polskie hodowle.. Jednak psy w typie zachodnioeuropejskim, pojawiły się dopiero pod koniec lat 80-ych. i w latach 90-ych.

Owczarki szkockie cechuje wielka łagodność, prawie nigdy nie są agresywne jednak wobec obcych są nieufne. Są bardzo żywiołowe, wesołe i chętne do wszelkiego rodzaju zabawy oraz pracy. Lubią przede wszystkim dużą przestrzeń i dużo ruchu, co jednak nie szkodzi na przeszkodzie ich aklimatyzacji w mieszkaniach. Psy te nie lubią pozostawać w samotności, wymagają towarzystwa. Są bardzo rodzinne oraz przywiązane do właścicieli.

Psy rasy collie charakteryzuje harmonijna, proporcjonalna budowa.

Tułów jest nieco wydłużony w poziomie w stosunku do wysokości w kłębie. Linia grzbietu u stojącego psa jest pozioma;
Głowa wąska, o lekko klinowym kształcie, czaszka płaska, prosta z lekkim, zauważalnym stopem, kufa wydłużona. Oczy migdałowego kształtu nieco skośne. Uszy osadzone na szczycie głowy, stojące, w jednej trzeciej załamane do przodu;
Ogon długi, zwisający z nieco uniesionym końcem. Ogon nigdy nie powinien być podnoszony ponad linię grzbietu.